عاشورا و اتقلاب اسلامی
|
اي روشناي سرزده در ظلمت جهان جاودان بمان ! اي زيباترين و پرشكوهترين در تمام هستي ايران وطنم خاكم، ميهنم ترا سالهاست كه در حجم بودن خويش شناخته ام. تو خوبي مثل البرز، زلالي مثل خزر و سبزي چون تمام باغهاي پر از رنگ رويا. وطنم ايران اي صميمي تر از آب و آئينه ! با ابهتي كه تمام كوه ها در مقابلش قد خم مي كنند در متن زندگيم ، در بلندترين نقطه قلبم جا داري. وطنم ايران نامت را بر باد خواهم نوشت تا عطر صداقت را به دور دست ترين قله ها ببرد. نامت را بر آب تمام درياها خواهم نوشت تا بشكفند و عطر افشاني كنند و شوق بيافرينند رهگذران خسته را. نام مقدست را با انگشتان كوچك كودكان اين سرزمين در نور خواهيم نوشت تا در باور همه بنشانند كه اعظم ترين اسمهاست نامت اي هميشه جاودان.
قتل عام 15 خرداد،گرچه بظاهر سركوب نهضت امام بود، اما خونهاى شهدا و افشاگريها و مبارزات بعدى، اذهان را براى يك انقلاب آماده ساخت. عاشوراى حسينى هم در ظاهر، با شهادت امام و يارانشبه پايان رسيد، ولى همان حادثه، بذر تحركها و بيدارگريهاى عظيمى را افشاند و به بارنشست. امام امت، با توجه به قدرت جذب، الهام، سازماندهى و شور آفرينى كربلا وعزاداريهاى ايام محرم و دستههاى عزادارى، اين سنت ديرين را بشدت،حمايت كرد. همچنانكه خطابه امام خمينى در 15 خرداد (12 محرم) آغاز اين نهضت بود، راهپيماييهاىتاسوعا و عاشورا نيز در آخرين سال حكومت رژيم پهلوى، ضربه نهايى را بر آن زد. امامتاكيد داشت كه روحانيون و خطبا، حد اعلاى استفاده را از منابر حسينى در ماه محرم و صفر داشته باشند.بهرههايى كه عاشوراى حسينى به پيروزى انقلاب رساند، فراوان بود. به تعبير امام امت: «اگر قيام حضرت سيد الشهدا «ع» نبود، امروز ما هم نمىتوانستيم پيروزشويم.». «واقعه عظيم عاشورا از 61 هجرى تا خرداد 61 و از آن تا قيام عالمى بقية اللهارواحنا لمقدمه الفداء، در هر مقطع انقلاب ساز است.». عاشورا و جبههها : پس از پيروزى انقلاب نيز، آنچه ملت را در مقابل استكبار جهانى، مقاوم و بى باك ساخت و امت انقلابى و رهبرى انقلاب، تن به سازش ندادند، همان درسعزتى بود كه از«هيهات منا الذله» ابا عبد الله آموخته بودند و آنچه كه در سالهاى دفاعمقدس، جبههها را گرم نگه مىداشت و سيل نيروى عظيم انسانى به جبههها سرازير مىشد و فتح الفتوحها مىآفريد، درسهاى آموخته از كربلا و مكتب شهادت بود. امام امتفرمود:« انقلاب اسلامى ايران، پرتوى از عاشورا و انقلاب عظيم الهى آن است.» و فرمود: « اين خون سيد الشهدا است كه خونهاى همه ملتهاى اسلامى را به جوش مىآورد.» آنچه عاشورا داشت، يك بار ايدئولوژيكى و انگيزه مكتبى براى مبارزه بود. اين محتوادر ذهن رهبر انقلاب و در دل پيروان او شكل گرفت و نهضت را پديد آورد و پس از پيروزى هم هشتسال دفاع خونين از انقلاب را اداره و تغذيه كرد. فرهنگ عاشورا و الهام از اسوههاى كربلايى، حتى در وصيت نامهها، پيشانىبندها، شعارها، سرودها، نوحهها، تابلوهاى جبهه، رمز عمليات،مجالس ختم شهدا متجلى بود. وقتى فرماندهىمىگفت: « ما يك بار حسين را در كربلا تنها گذاشتيم و چهارده قرن، تحقير و تازيانه و توهين و شكنجه چشيديم، هرگز مبادا اين بار حسين«ع» را تنها بگذاريم» اين عمق تاثير عاشورا را در دفاع مقدس ما نشان مىدهد. رزمندگان اسلام، به عشق حسين«ع» در جبههها تشنه جان مىدادند، انتظار و اميد حضور ابا عبد الله«ع» را بر بالين خود داشتند. آنچه به پيشانى بندها يا پشت لباسهاى رزمخود مىنوشتند، پيوند جبهه و كربلا را مىرساند، از قبيل: مسافر كربلا، زائر كربلا، يازيارت يا شهادت، هيهات منا الذله، يا قمر بنى هاشم، يا ثار الله، يا حسين شهيد، يا سيدالشهدا، عاشقان كربلا، كل يوم عاشورا، يا ابا عبد الله، لبيك يا حسين و... تابلو نوشتههاىجادههاى جبهه نيز الهام از فرهنگ عاشورا داشت. غير از تعبيرات ياد شده كه گاهى در تابلو نوشتهها هم ديده مىشد، عباراتى اين چنين نيز،گوياى اين حقيقت است: هر كهدارد هوس كرب و بلا بسم الله، اگر خسته جانى بگو يا حسين،وعدهگاه حزب الله صحن ابا عبد الله، رزمندگان تا كربلا راهى نمانده، راه قدس از كربلا مىگذرد، پيش به سوى حرمحسينى، بسيجى مسافر جادههاى پر پيچ و خم كربلا و... دهها جمله ديگر. نامگذارى برخى از عمليات نيز با الهام از نهضت عاشورا بود. عمليات محرم، مسلم بنعقيل، عاشورا، ثار الله، كربلاى 1 تا 10 و... از اين نمونههاست. رمز عمليات نيز گاهى از اسامى مبارك حماسهسازان كربلا بود كه رزمندگان،شورى عاشورايى پديد مىآورد، همچون:يا حسين فرماندهى، يا ابا الفضل العباس، يا زينب، يا ابا عبد الله الحسين، همين كهرزمندگان خود را در مسير اهداف عاشورا مىديدند، شور مىگرفتند و همين كهخانوادههاى آنان به جبهه حسينى سرباز مىفرستادند، صبور و مقاوم مىشدند، شهيدانجبههها را مسافران بازگشته از كربلا مىدانستند (اين گل پرپر از كجا آمده؟ از سفر كرب وبلا آمده) و عزيمت به جبهه را حركت به سوى حرم حسينى مىديدند(گرفتهايم جان بهكف و به كربلا مىرويم، پيش به سوى حرم حسينى) جانبازان بى دست را، اقتدا كنندگانبه قمر بنى هاشم مىدانستند و مادران و خواهران و دختران شهدا را درس آموخته از زينب و سكينه«ع» مىيافتند و مادر چند شهيد را به «ام البنين» تشبيه مىكردند و در حمايت از رهبرى انقلاب و اطاعت فرمان جهاد او، شعار «ما اهل كوفه نيستيم حسين تنهابماند» سر مىدادند. شبهاى حمله، با نوحه خوانى و سينه زنى و عزادارى براى امامحسين «ع» روحيه مىگرفتند. در آن سالها، عزيمت به جبهه، پاسخ به نداى«هل من ناصر»حسين زمان بود و جبهههاى غرب و جنوب كشور، «كربلاى ايران» محسوب مىشد و شهدايى كه بهعاشوراييان تاريخ مىپيوستند، سيراب شدگان از فرات عشق و علقمه يقين بودند و حتى«مفقود الاثر» ها، گمشدگانى در«حريم كربلا» تلقى مىشدند. اين باورها و برداشتها بود كهبه امت ما آرامش و اطمينان مىبخشيد و رزمندگان را براى رفتن به جبهه، بىتابمىساخت. انقلاب اسلامى ايران و دفاع مقدس، در اهداف، انگيزهها، شيوه مبارزه، روشهاى دفاع، روحيه مردم، شهادت طلبى و صبر، الهام گرفته از عاشوراست، تا پايان نيزبه اين فرهنگ وفادار مىماند.
|
